Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Sofie blogt (20)

bloemetjes

Op donderdag 19 mei zou ik telefoon krijgen van de professor. Ik wist niet om hoe laat precies, dus hield ik de hele dag gespannen mijn telefoon op zak. Maar niets. Het werd middag en nog steeds niets. Toen ik stopte met werken (rond 17u30) had ik nog steeds geen telefoontje gekregen, tot ik in de auto stapte. Op het werk hebben wij vaak slechte ontvangst waardoor telefoontjes niet altijd doorkomen. Om 17u22 had ik een gesprek gemist. Maar de prof had iets ingesproken. Hij wilde kort al even zeggen dat die twee gecontroleerde embryo’s genetisch in orde waren. Voor meer informatie zou hij nog wel eens proberen terug te bellen.

Oef, eindelijk nog eens goed nieuws! Beide embryo’s waren goed, ik kon het bijna niet geloven! De hele avond en de dag nadien heb ik nog gewacht op een extra telefoontje, maar niets. Het was dus nog altijd gissen waarom die vijf andere embryo’s afgevallen waren. Toen ik maandag nog altijd niets gehoord had, heb ik zelf gebeld. Het bleek echter niet zo evident om de prof persoonlijk te spreken. Via het secretariaat heb ik dan een nieuwe telefonische afspraak kunnen vastleggen op 2 juni. Best nog wel lang wachten, maar het belangrijkste wisten we toch al, dus ik liet het niet aan mijn hart komen.

Ondertussen was de dag van mijn eisprong aangebroken. De mensen van de monitoring contacteerden me om te zeggen dat ik op 28 mei een terugplaatsing zou krijgen. Jeeej! Eindelijk konden we weer hopen! En of ik hoopte! Dit keer zou er namelijk een genetisch perfect embryo teruggeplaatst worden, dus dat kon toch niet fout lopen? De mensen van de monitoring zeiden ook nog dat ik tijdens deze terugplaatsing geen hormonen en geen bloedverdunners moest gebruiken. Hoezo??? Ik heb al tijdens elke terugplaatsing extra hormonen en Fraxiparine moeten nemen, en nu niets? Ik vond dat heel raar en beangstigend. Stel dat ik dan zwanger was? Zou het dan hierdoor niet mislopen? De mensen van de monitoring verzekerden me dat er niets over hormonen en bloedverdunners in mijn dossier stond.

Maar toch vertrouwde ik het niet, het kon toch niet ineens zo anders zijn, enkel omdat het embryo nu zeker in orde was? Gedurende twee dagen probeerde ik om een professor of dokter te bereiken, steeds zonder resultaat. Tot ik een lief meisje van het secretariaat aan de lijn kreeg aan wie ik mijn bezorgdheid uitte. Ze ging het met de professor bespreken en me dan iets laten weten. En ja hoor, ineens bleek het toch anders te zijn. Ik moest Utrogestan, Fraxiparine en extra Pregnyl gebruiken. Langs de ene kant was ik blij dat ik dit allemaal moest nemen (ik was namelijk ongerust zonder deze ‘hulpmiddelen’) maar langs de andere kant vroeg ik me af hoe dit toch mogelijk was. Waren ze het gewoon vergeten te noteren in mijn dossier en was het dus een fout? Of hebben ze het nu gewoon aangepast omdat ik zo ongerust was? Ik heb hieruit wel geleerd dat je moet opkomen voor jezelf. Als je ergens mee zit, moet je een antwoord eisen van de dokter!