Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Sofie blogt (15)

moeilijke gesprekken

Eind januari ging ik voor mijn tweede opinie naar een gynaecologe in Y. Het was een confronterend, direct en zwaar gesprek. Maar door dat gesprek werd alles wel duidelijk voor mij en wist ik tenminste waar we aan toe waren. Het was een gesprek van ongeveer een uur. Eindelijk nog eens iemand die er de tijd voor nam om alles aan mij uit te leggen!

Ze legde echt alles uit. Over mijn bloedstollingsproblemen en waarvoor ik moest oppassen (ook voor mezelf, los van een zwangerschap), tot wat volgens haar de mogelijkheden nog waren. Dat waren er jammer genoeg niet veel. Nadat ze mijn verhaal had gehoord, was ze heel duidelijk. Ze had niet veel hoop voor ons. Volgens haar waren we een uitzonderlijk geval, waarvoor ze haar hand niet in het vuur durfde te steken. De gynaecologe waarbij we in het fertiliteitscentrum in behandeling waren, was volgens haar zelfs niet goed genoeg voor ons. Wij moesten best bij de professor zelf op consultatie gaan. Dit alles deed me wel even slikken. Langs de ene kant was het goed om nu eens objectief te horen hoe we ervoor stonden. Maar langs de andere kant ontnam ze me wel het sprankeltje hoop dat ik net weer gevonden had. Zou het dan bij ons echt nooit gaan lukken?

Buiten die toch wel confronterende uitspraak vertelde ze ook nog over een onderzoek dat we volgens haar zouden moeten laten doen, PGS genaamd. Dit is een onderzoek dat gedaan wordt bij een embryo op dag 5. Ze bepalen dan het DNA van elk embryo dat ontstaan is uit een pick-up. Op basis van die uitslag kunnen ze dan zien of onze embryo’s een genetische afwijking hebben. Want er bestaan namelijk twee mogelijke oorzaken voor miskramen. Ofwel zijn het innestelingsproblemen, zoals mijn bloedstolling en mijn schildklier. Maar jammer genoeg zijn er nog veel meer innestelingsproblemen die ze nog niet kennen en dus ook nog niet kunnen behandelen. Ofwel is het een genetisch probleem. Simpel gezegd, het kan zijn dat alle embryo’s van Jason en mezelf genetisch zo afwijkend zijn dat ze nooit tot een goede zwangerschap kunnen leiden. En dat kunnen ze dan met dat onderzoek nagaan en eventueel uitsluiten als oorzaak.

In eerste instantie wilde ik dat onderzoek zeker laten doen. Maar toen kwam de kanttekening. Aangezien er bij onze vorige zwangerschappen nooit genetische afwijkingen zijn vastgesteld, werd dat onderzoek voor ons niet terugbetaald. En dat was wel een groot minpunt, want het onderzoek kost namelijk € 2700. Wat is € 2700 als je er een kindje voor in de plaats krijgt? Maar het probleem is net dat je er misschien helemaal niets voor in de plaats krijgt. Want bij scenario 1 zijn al onze embryo’s genetisch in orde, dus super. En dan hebben we dus een innestelingsprobleem is dat ze nog niet kennen en dus ook niet kunnen verhelpen. En bij scenario 2 zijn onze embryo’s genetisch afwijkend waardoor we dus moeten besluiten dat we nooit een kindje van ons tweeën zullen krijgen. Misschien is het beter om dat nu al te weten. Liever nu dan pas over twee jaar, na misschien nog enkele miskramen… Pfff, wat een moeilijke keuze is dat?

Naar aanleiding van dit gesprek hebben we dan ook een gesprek gehad bij de prof in het fertiliteitscentrum. Dat was een heel aangenaam gesprek. Wel benadrukte hij ook dat onze behandelende gynaecologe zeer bekwaam was. Dat stelde ons gerust. Wij hadden wel altijd een goed gevoel bij haar, maar het deed wel deugd om het nog eens bevestigd te horen. Voor de rest nam hij ook zijn tijd voor ons, kende ons dossier grondig, luisterde naar ons… En bovenal, hij bleef erin geloven. Volgens hem mochten we de hoop zeker nog niet opgeven. Hij stond wel achter het idee dat we dit onderzoek wilden laten doen en legde het allemaal nog eens uit. Maar volgens hem zou het ons daarzonder ook echt wel lukken. Misschien zelfs met de twee embryo’s die we nog over hadden?

Want voorlopig hadden we nog twee cryo’s over. Dus misschien beter even onze hoop daarop inzetten en hopen dat we de keuze voor dat dure maar misschien zo belangrijke onderzoek niet moeten maken.