Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

SAMEN!!!!

by <a href='https://hetkinderwensmagazine.smallteaser.com/user/mieke' class='captionLink'>Mieke Walschaers</a>
by Mieke Walschaers

Wat was het wachten spannend! Ja, altijd wachten, het blijft spannend.

Nog 2 cryo-embryotjes! Nog 2 wondertjes, wachtend, op een plaatsje op deze grote wereldbol.

We nemen trouw onze hormoontjes: 4 pilletjes per dag. Niet te onderschatten wat deze doen met je lijf! En je geest!

De controle bij de fertiliteitsarts is, zoals meestal, in orde. Het baarmoederslijmvlies groeit goed op. Bloedtest is ook weer oké. De afspraak voor de terugplaatsing wordt gemaakt. Volgende week vrijdag. Op donderdag ontdooien ze een embryo en krijg je telefoon. We lachen nog tegen elkaar: “Dat zou nu toch niet mogelijk zijn he, dat de beide cryo’s niet lukken!”

Op donderdag gaat de gsm. LIFE komt erop. Toch een kleine glimlach op mijn gezicht. Zou er 1 embryo goed zijn? Hebben ze de beide embryo’s ontdooit? …

“Mevrouw, ik heb slecht nieuws voor u. De beide embryo’s hebben de ontdooifase niet overleefd. De dokter neemt morgen met u contact op.”

Of de mevrouw aan de telefoon verder nog iets gezegd heeft weet ik niet meer. De grond is onder mijn voeten weggezakt. Ik weet helemaal niet hoe ik me moet voelen.

Als mijn man thuis komt van het werk, vertel ik hem van het telefoontje. Net als ik, begrijpt hij het niet goed.

De volgende dag belt de dokter. Ze is heel begripvol, dat we even een pauze willen. Toch wil ze graag opnieuw enkele testen doen, om te zien of er niets veranderd is. Bij een volgende consultatie bespreken we dit en wordt ook beslist om volgende keer een hogere dosis hormonen te nemen. Op deze manier hopen we opnieuw meer eicellen te hebben bij een punctie.

Maar daar denken we nu even niet aan! Ik moet nu in de eerste plaats genieten van mijn gezin!

Maar ik voel dat er meer is.

In deze lange periode van proberen zijn we even zwanger geweest. En volgens ons eigen telwerk, zouden de 2 wondertjes (2 cryo’tjes) in november geboren moeten worden.

Al enkele keren voelde ik me overmand door verdriet. Ik zou nu de laatste hand moeten leggen aan het kamertje, de kleedjes, de doopsuiker… Maar dat alles is niet. In plaats daarvan breken we het park af. Dat heeft tot nu dienst gedaan als opslagruimte. Dat maakt het verdriet om wat nog niet komt, nog tastbaarder.

Het lijkt echt een rouwperiode om iemand die overleden is. Zo voelt het aan!

Deze pauze gaan we gebruiken om daar weer door te komen. En toch ook te genieten van onze tijd samen. Van de mooie momenten die er zijn: samen wandelen, denken aan de fijne tijd op vakantie met onze schatten van vrienden en hun wondertjes, samen fietsen…

Maar vooral: SAMEN!!!!!!

Most Recent Articles

secundaire kinderwens

Ons verhaal 3

Wat je verliest als je geen kinderen krijgt

Ons verhaal 2

Show more