Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Interview met Melany Brunings van Kinderwensbloggers

by Astrid Volten
by Astrid Volten

Melany doorliep tot haar 42ste een 6-tal ivf- en icsi-behandelingen, maar werd uiteindelijk spontaan zwanger en beviel vlak voor haar 43ste verjaardag van een kerngezond jongetje. Zij en haar man hopen op een tweede kindje.

Waarom en hoe begon je met Kinderwensbloggers?
Als je 17 jaar lang bezig bent geweest met een onvervulde kinderwens, is dat iets wat je nooit meer loslaat. Gedurende die hele tijd merkte ik vaak dat er veel onwetendheid was over vruchtbaarheid in het algemeen, over de behandelingen, over wat het allemaal met mensen doet. Er ontbrak gewoon een mogelijkheid tot het uitwisselen van ervaringen. Daarom richtte ik in februari 2015 een gesloten Facebookgroep op (deze groep heet ‘Vrouw, vruchtbaarheid, voortplanting & zwangerschap’).

Binnen de kortste keren werden daarvan zoveel mensen lid, dat de groep groter was dan Freya en de Verdwaalde Ooievaar. Er was een enorme behoefte aan! Op die manier konden mensen uitwisselen rond vruchtbaarheid en zo zich meer bewust worden van hun eigen vruchtbaarheid. Ik schreef ook zelf bijdragen daarvoor. Maar steeds kreeg ik de vraag: Dit is toch wel echt een besloten groep? Want ik wil niet dat mijn familieleden, vrienden, collega’s, buren… weten dat ik hiermee bezig ben. Ik vond het zo erg dat zoveel vrouwen bovenop de ellende rond hun vruchtbaarheidstraject ook nog eens geconfronteerd werden met taboes en vooroordelen in hun omgeving. Daarom hakte ik de knoop door en verzamelde een aantal bloggers om me heen om een open website Kinderwensbloggers.com op te starten (nu bijna een jaar geleden) en daaraan gekoppeld ook een open Facebookpagina. Het werd al snel een echte verzamelplek voor allerhande bloggers. Inmiddels is het een platform geworden, waar vraag en aanbod samenkomen. Het is voor de mensen die de website bezoeken ook belangrijk dat ze al hun opties kennen.

logo Kinderwensbloggers

Wat vind je zoal op Kinderwensbloggers.com?
Alle vormen van kinderwens komen er via de bloggers aan bod: mensen in allerlei medische trajecten voor een eerste, tweede of volgende kind, mensen die bezig zijn met pleegzorg of adoptie, homoseksuele stellen met een kinderwens, noem maar op.
Momenteel zijn we, dat zijn: Patricia Klaassen van Wishing a Wonder & Kinderwensbloggers, ook druk bezig met het realiseren van een Kinderwensdag. Er is een petitie die je kunt ondertekenen om van 17 mei een nationale (voor Nederland) gedenkdag voor kinderwens te maken.
Vanuit de groep starten we allerlei activiteiten: praatgroepen, wandelingen, etentjes, 1 op 1-contacten, online gesprekken, telefonische gesprekken… Ik heb zelf veel interviews hierover gegeven, dus veel mensen kennen mij inmiddels.

Mannengroep Kinderwensbloggers

Is de groep van mensen die met onvervulde kinderwens geconfronteerd worden in Nederland ook zo groot?
Ja, 1 op 6 koppels krijgt ermee te maken, terwijl je er zo weinig van hoort! Pas als je er zelf over begint, krijg je te horen hoeveel andere mensen uit je omgeving er vaak ook al jarenlang mee bezig zijn. Op die manier kunnen ze elkaar natuurlijk ook niet steunen. Met een miskraam is dat precies zo: als je het meemaakt, lijkt het alsof je de enige bent met dit probleem. Maar als je erover praat, blijkt opeens dat heel wat mensen in je omgeving het ook al ervaren hebben. Daarin speelt niet alleen het taboe een rol. Het is voor mensen ook vaak te pijnlijk om over te praten, en daarom zwijgen ze maar. Meer begeleiding daarbij zou zeker welkom zijn.

Voor mannen geldt dat misschien nog sterker: die hebben nog minder een praatcultuur. Terwijl ze soms wel de behoefte hebben om er iets van uit te wisselen. Wij zijn daarom met een mannengroep gestart (zonder mij natuurlijk). Deze groep heet 'Mannendromen'.

Wat betekent dit allemaal voor jou zelf?
Zelf heb ik in mijn lange traject begeleiding gemist. Ik wil proberen op dat vlak iets voor anderen in dezelfde situatie te doen. Hoe meer contact we met elkaar hebben, hoe beter. Want zo kunnen we veel informatie over behandelingen aan elkaar doorgeven. Er is zeker ook te weinig psycho-sociale begeleiding. Als je met zo’n traject bezig bent, zit je er constant in en sta je soms echt een beetje buiten het ‘normale’ leven. Met onze Kinderwensbloggers proberen we elkaar daarin te ondersteunen.

dag van de kinderwens NL

Bovendien krijg ik ook heel veel terug van deze site. Het werkt voor mij echt min of meer therapeutisch. Mijn eigen wonden worden er een beetje door geheeld. Al die jaren vergeefs wachten leken zo zinloos, maar nu krijgen ze op deze manier achteraf toch nog zin in alle kleine en grote dingen die ik hier voor mensen kan doen. Want ik vind het net zo fijn om één vrouw te helpen dan om voor een hele groep te spreken. Dat geeft veel voldoening. Ik voel me zoals een ui, met al die schillen om me heen die er een voor een kunnen worden afgepeld. Die lange, akelige periode is hoe dan ook een stuk van mijn achtergrond, van mijn levensverhaal. En zo wordt dat toch nog iets positiefs.

BN’s en BV’s
Bekende Nederlanders kunnen net zoals Bekende Vlamingen helpen om het onderwerp onvervulde kinderwens makkelijker bespreekbaar te maken. Zo was er hier in de media het afgelopen jaar veel te doen rond Yolanthe Cabau, de vrouw van voetballer Wesley Sneiijder, die zwanger werd na een operatie aan de eierstokken en een hormoonbehandeling, en daar openlijk voor uitkwam. Precies zoals Virginie Claes en Zsofi Horvath dat in Vlaanderen doen.

En de toekomst?
Mensen met een onvervulde kinderwens meer steun laten vinden bij elkaar en in de zorg, dat is mijn grote doel. Alleen zo kunnen we het voor hen in die moeilijke periode iets makkelijker maken. Ik probeer zoveel mogelijk contacten te regelen en mensen bij elkaar te brengen. Dat is nog de beste omschrijving van wat ik doe: bruggen slaan tussen mensen waarvan ik weet dat ze iets voor elkaar kunnen betekenen. Dat is niet altijd gemakkelijk, want soms zijn juist deze mensen moeilijk te bereiken en is het niet duidelijk hoe je ze kunt vinden.

Daarom is het fijn om ook samen te werken met het Kinderwensmagazine en met Shanti. Want de meeste problemen waarmee mensen te maken krijgen, verschillen niet tussen Nederland en Vlaanderen. Alleen bepaalde regeltjes en terugbetalingssystemen zijn verschillend, maar de hele emotionele lading is gewoon hetzelfde. We kunnen elkaar dus zeker ondersteunen (en leren van elkaar).

Tot slot, ga je later aan je zoontje vertellen dat jullie zo lang op hem hebben moeten wachten?
Ik ga hem er niet mee overdonderen, maar hij mag het best weten. Het is een deel van zijn levensverhaal, dat we zo lang naar hem verlangd hebben en er zo veel voor gedaan hebben. Daar ga ik heel eerlijk over zijn.

Meer info?
Op de website van Kinderwensbloggers
Op de Facebookpagina van Kinderwensbloggers