Give us a like and we'll keep you in the loop.

Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Interview met Kolet Janssen

Kolet Janssen

Kinderwens: vier generaties

Toen Shanti me voor het eerst vertelde over het Expertisecentrum Kinderwens en wat ze daar deed, wist ik meteen: dit thema leeft ook bij mij. Ik weet uit ervaring wat er allemaal bij komt kijken als je niet zo vlot zwanger wordt als veel mensen in je omgeving. Tegelijk weet ik dat het niet altijd gemakkelijk is om het thema aan te kaarten of er begrip voor te vragen. Als ik kijk naar de familie waaruit ik kom, lijkt het doorgeven van de aanleg om moeilijk zwanger te worden wel genetisch bepaald. Mijn grootouders langs moederskant hadden drie dochters, met telkens drie of vier jaar tussen. Dat zou nu een heel normaal en zelfs groot gezin genoemd worden, maar in de jaren twintig van de vorige eeuw was zoiets hoogst uitzonderlijk. Er werd niet over gesproken, dus ik weet niet hoe het zat. Wel weet ik dat mijn grootvader nog graag een zoon had gehad om de boerderij over te nemen, maar dat lukte blijkbaar niet.

Medische perikelen

Mijn moeder wilde na mij graag een tweede kind, maar dat liep niet van een leien dakje. In de vroege jaren zestig waren er nog niet veel medische hulpmiddelen en de operatie die ze onderging, haalde niets uit. Pas twaalf jaar later, toen ze al veertig was, kreeg ze uiteindelijk nog een zoon.
Ook wij moesten jaren wachten op onze eerste zwangerschap. Er kwam veel frustratie en wat medicatie aan te pas, voordat we onze tweeling in de armen konden houden. Een volgende zwangerschap kwam er ook niet zondermeer. Pas acht jaar later kregen wij een derde kind.
Omdat mijn man en ik droomden van een groot gezin, hadden we ons meteen ook kandidaat gesteld voor pleegkinderen. Die kwamen er vóór onze eigen kinderen en zorgden ervoor dat we onze ouderliefde volop op hen konden botvieren.

Littekens

Hoewel we dus zeker naar hedendaagse normen een groot gezin hebben (drie pleegkinderen en drie ‘eigen’ kinderen), ken ik heel goed de pijn die gepaard gaat met hopen en wachten, slikken en weer opnieuw beginnen, huilen en vloeken, dromen en fantaseren, blij zijn voor anderen ook als het schrijnt, en uiteindelijk bijna niet durven geloven dat het toch nog zal lukken. Want ook in de volgende generatie van onze familie zit datzelfde kleine weeffoutje. Ondanks het happy end blijven er littekens, die me gevoelig maken voor wat anderen op dat vlak ervaren.

Alles gebeurt in het gezin

Ik schrijf verhalen, reportages en stukjes. Vooral voor kinderen, maar soms ook voor grote mensen. Veel van wat ik schrijf, speelt zich af in een of ander gezin. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de mooiste én de pijnlijkste dingen die je als mens meemaakt, zich afspelen in de gezinnen waartoe je behoort. In het gezin van je ouders, waar je als kind woont, of in het gezin dat je samen met een partner zelf sticht.

Enkele titels

Kelly is mijn pleegzus (Die Keure, Verrekijkerbieb, 2015, 7+): verhaal over Kelly die als pleegkind een poos in het gezin van Timon komt wonen.

Sammy krijgt pleegouders (met Emy Geyskens, Clavis, 2015, 4+): prentenboek over Sammy die een tijdje niet bij zijn mama kan wonen en naar het gezin van Silke verhuist.

De kleine troost (met Rebekka Jonkers, Pelckmans, 2015, volwassenen): koesterboek vol stukjes en tips om je te wapenen tegen de kleine schaafwonden van het leven.

Slijmbal, superman en soepjurk (Clavis, 2013, 10+): detectiveverhaal waarin drie vrienden een mysterie oplossen en één van hen aan muco lijdt.

Seks, hoe voelt dat? (Davidsfonds, 2011, 8+): eerlijke en grappige antwoorden op vragen van kinderen over seks en verliefdheid.

Een dag met Robby (De Eenhoorn, 2012, 4+): prentenboek over kansarmoede.

Zo sterk als een mens (Davidsfonds, 2009, volwassenen): interviews met mensen die een groot verlies meemaakten.

Het monster van Mariska (Clavis, 2008, 11+): verhaal over emotionele kindermishandeling.

Samen met Sander (Davidsfonds, 2000, 7+): verhaal over een nieuw samengesteld gezin.

De kleur van aarde (Davidsfonds, 1993, 10+): verhaal over een Indisch adoptiemeisje.

Columns over uiteenlopende actuele onderwerpen op De Redactie

Geleende kinderen, een artikel over pleegkinderen in Rondom Gezin

Meer info op www.koletjanssen.be.