Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Focus op waar je plezier in vindt!

Stefanie Kempeneers

‘Hard werken om iets te bereiken wat je graag wilt, werkt niet altijd’, zegt psychologe Stefanie Kempeneers. Ze spreekt ook een beetje uit eigen ervaring. Toen ze met haar partner klaar was om aan een kindje te beginnen, kwam dat niet zo snel als ze hadden gehoopt. ‘Dat was moeilijk, en het was heel onwennig om er niet actief zelf aan te kunnen werken om het toch te laten gebeuren’, vertelt ze. ‘Wij zijn dat in onze maatschappij niet meer gewoon. Wie een kinderwens heeft, moet eigenlijk vooral afwachten. En dat is iets wat ons allemaal niet meer zo goed lukt. We regelen ons leven, we zeggen: nu zijn we er klaar voor. En als het dan niet komt, is dat iets wat we moeilijk kunnen hanteren.’

Acceptatie

In samenwerking met Expertisecentrum Kinderwens Vlaanderen werkt Stefanie met wensouders rond acceptatie. ‘Ik besef dat zoiets heel fout kan klinken. Ik bedoel zeker niet dat ze het moeten loslaten. Dat is zo’n cliché, dat ze zo vaak te horen krijgen en dat gewoon niet klopt. Als je hele agenda bepaald wordt door een medisch traject of als je heel erg naar een kindje verlangt, is het een illusie om dat zomaar te kunnen loslaten. Maar je kunt er wel proberen voor te zorgen dat je leven meer is dan alleen je kinderwens. Daar wil ik mensen in begeleiden.’

‘Wie focust op zijn kinderwens, verliest soms de rest van het leven uit het oog. Het mag niet zo ver komen dat je pas kunt gelukkig zijn als dat kindje onderweg is. Als wensouders moet je ervoor zorgen dat je zelf gelukkig bent, zodat je iets te bieden hebt als er een kindje komt. En ook als het leven anders loopt en er geen kindje komt.’

Waarin vind je plezier?

‘Loslaten kan niet, maar je kunt wel proberen om er af en toe eens niet mee bezig te zijn. Om momenten te vinden om iets leuks te doen met vriendinnen, naar de sauna te gaan met je partner, jezelf te verwennen. Wachten is op zichzelf al slopend genoeg. Je hebt het gevoel dat je geen controle hebt over wat er gebeurt, je kunt zelfs de signalen van je eigen lichaam vaak niet meer vertrouwen. En dan kun je beter jezelf zo goed mogelijk verzorgen en genieten van kleine dingen. Het kan fijn zijn om die ook in groep uit te wisselen. Bij het begin van een groepssessie vraag ik vaak aan de deelnemers om zich voor te stellen. Niet met ‘ik ben al zo lang bezig en ik heb zoveel keer een zwangerschapsverlies meegemaakt’, want dan herleid je mensen weer tot hun kinderwens. Maar ik vraag hen om iets te vertellen wat ze graag doen, waar ze plezier in vinden. Dat is een veel leukere manier om samen aan de slag te gaan, en het zijn ook precies die dingen die helpen om het moeilijke traject beter vol te houden.’

Een groep met begeleiding

‘Het is goed om in groep te kunnen werken. Maar dan liefst een groep onder professionele begeleiding. Op internet lees je vaak een wildgroei aan tips, aan zogenaamde verklaringen, aan goedbedoelde adviezen. Het voordeel van een professioneel begeleide groep is dat je correct advies krijgt. Bij ons is het belangrijkste niet het delen van je verhaal, van alle mogelijke feitjes en medicatie en weken zwangerschap, maar wel dat er ruimte is voor elkaars gevoelens met de juiste ondersteuning om ze te dragen. Wat je voelt is oké, ook de anderen voelen dat. Die verbondenheid werkt versterkend. In onze groep begrijpen we van elkaar wat er is. Mensen kunnen er ook terecht met verzuchtingen die ze nergens anders kwijt kunnen. Over de invloed die zo’n fertiliteitstraject kan hebben op heel je leven: op je sociale contacten, op de relatie met je partner, op je intimiteit. De druk die zoiets geeft op je seksleven of juist de ervaring dat het toch allemaal niet werkt. Het kan belangrijk zijn om dat te kunnen delen.’

Mildheid

‘Waar wij sterk mee bezig zijn, is het kweken van mildheid voor jezelf. Wie een onvervulde kinderwens heeft, krijgt hoe dan ook te maken met tegenslagen en frustraties. Dat doet pijn. Ik vind het belangrijk om mee te geven dat pijn er mag zijn. Pijn hoort bij het leven. Het is niet je eigen schuld. Je moet je niet schuldig voelen. Al die emoties eisen een hoge tol , waardoor je soms raar zult reageren. Maar ook dat moet kunnen en dus is mildheid voor jezelf broodnodig. Die mildheid zal trouwens ook van pas komen als je kinderwens vervuld wordt. Want als je eenmaal zwanger bent, of als de baby geboren is, zullen er nog momenten komen van ontgoocheling of pijn. Zwanger zijn is niet altijd een pretje. De zorg voor een kind kan je echt uitputten. Ook dan zal het bevrijdend zijn om die mildheid voor jezelf te koesteren.’

‘Ik werk volgens de ACT, de Acceptance and Commitment Therapy. We gaan ervan uit dat pijn bij het leven hoort, maar dat je mensen handvaten kunt aanreiken om hun leven waardevol en rijk in te vullen en niet alleen de pijn te ervaren. Mensen zeggen vaak: ik wil dit niet meer. Ik ga dan met hen op zoek naar wat hun leven zinvol en waardevol maakt. Wat doet deugd? Het is leuk om dat in groep op het spoor te komen. Mensen versterken elkaar daarin en je ziet hun draagkracht groeien. Het is een fijn en warm gevoel om dat te kunnen delen. Als begeleider wil ik niet focussen op wat pijn doet, maar juist op wat helpt, en te leren daar afstand van te nemen, dat gevoel een plaats te geven, te trainen in mindfulness om met gevoelens en gedachten om te gaan. ‘

Van voor de conceptie tot 21

‘Toen ik zelf in die periode zat, heb ik twee keer een zwangerschapsverlies meegemaakt. Ik hield dat voor mezelf en deelde het te weinig met anderen. Nu merk ik dat iemand uit mijn omgeving met een IVF-traject bezig, en dat echt deelt met de familie. Dat is voor mij een leerproces: ik zou nu wellicht meer mensen toelaten om me te steunen. Uiteindelijk ben ik tussen de behandelingen door spontaan zwanger geworden. De rollercoaster waar je in die periode op zit, zal ik nooit vergeten, ook al vervaagt het wel een beetje. Het wordt minder scherp. Maar ik kan aanvoelen wat de mensen met onvervulde kinderwens meemaken. En ik weet hoe belangrijk het is om ervoor te zorgen dat je leven niet volledig herleid wordt tot die kinderwens.’

‘Ik zal in het Huis van het Kind in Genk op regelmatige basis een avond aanwezig zijn. Afhankelijk van de vraag zullen we dan met een groep starten. Het is fijn dat het Expertisecentrum Kinderwens Vlaanderen ook op die plek terecht kan. De omgeving is laagdrempelig en toegankelijk. Daarnaast geeft het ook erkenning aan de wensouders. Het Huis van het Kind zegt terecht dat iedereen er welkom is met kinderen van voor de conceptie tot 21 jaar!’

Most Recent Articles

secundaire kinderwens

Ons verhaal 3

Wat je verliest als je geen kinderen krijgt

Ons verhaal 2

Show more