Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Eindelijk....

Ons sterretje!

Eindelijk… neem ik de stap om te bloggen. Ik voel nu hard aan dat ik het nodig heb. Alles even van mij afschrijven. Omdat het moeilijk is om er met mijn man over te praten. Het moet even stil blijven… al drie maanden ondertussen. Na dik 4 jaar in het fertiliteitstraject te zitten, werd het vooral bij mijn man wat veel… Hij zag het allemaal niet meer zitten. Zelfs onze relatie heeft (3 maanden geleden) op het spel gestaan! Allemaal mede door het traject van de voorbije 4 jaren. Zelfs fertiliteitsgynaecologen begrijpen niet dat je even halt zegt… Ongelooflijk soms! Koppels die wel al zo lang in een fertiliteitstraject zitten, begrijpen dit gelukkig wel.

We hebben al heel wat meegemaakt: eerst probleem bij mijn man, dan bleek er ook een groot probleem bij mij te zitten, vervroegde menopauze. Eerst geprobeerd met eigen eicellen, eerste poging mislukt, tweede poging miskraam op 12 weken. Twee curettages, twee hersteloperaties voor baarmoeder, ettelijke keren mijn baarmoeder laten nakijken door mri scan of door met camera mijn baarmoeder te laten checken,… overgestapt op eiceldonatie, twee pogingen telkens mislukt… 

En toen sloeg de bom in bij mijn man! Vlak voor poging 3 met eiceldonatie… alles werd abrupt stopgezet. Met het gevolg: boze fertiliteitsgynaecoloog, donor die er ook mee wil stoppen, relatie die op springen stond,… De maand september was een hel voor me. Gelukkig kon ik op heel wat vrienden rekenen die me er door trokken. Gelukkig is (met behulp van psychiater, want mijn man nam al veel te lang hetzelfde antidepressivum) onze relatie terug op zijn pootjes terecht gekomen. Alleen het verhaal kinderwens blijft achter… erover praten met mijn man is (veel) te vroeg. Ik had hem in september beloofd zeker een jaar te wachten… maar na drie maanden begint het hier al enorm te prikkelen. Vrienden die om me heen praten over kinderen is soms moeilijk. Ik kan goed naar hun verhalen luisteren en zal hen altijd steunen… maar dan denk ik toch vaak: wanneer kan ik die verhalen vertellen? Kan ik ooit wel zo’n verhalen vertellen?… Ik weet dat het langs de ene kant nog veel te vroeg is om weer in het traject te stappen, maar heb schrik dat mijn man het leven van nu zo ‘aangenaam’ en gemakkelijk vindt, dat hij er geen kind meer wil bij nemen… En wat dan hé? Daar probeer ik nog niet aan te denken, want wie weet is hier ook nooit sprake van? Dus het enige wat ik nu kan doen is wachten, wachten tot het moment er is om er weer over te praten… 

Maar vaak kijk ik naar de hemel en daar zie ik ons sterretje… en ik hoor haar vaak fluisteren naar me: alles komt goed, heb geduld, volhouden hoor! Ooit komt er dat zusje of broertje wel voor me. X

Most Recent Articles

secundaire kinderwens

Ons verhaal 3

Wat je verliest als je geen kinderen krijgt

Ons verhaal 2

Show more