Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

De wens van Els (5)

Eenden op pad

Het lijkt wel alsof ik stilsta. De afspraak in het fertiliteitscentrum werd nog maar eens verschoven. Woensdag wordt de nieuwe datum. Ik vind het niet zo fijn, ik wil verder. Er zal wel een goede reden voor zijn, maar toch: fijn is het niet.

Het is nu bijna drie weken geleden dat ik gestopt ben met werken. Ik had met Shanti van Kinderwens Vlaanderen afgesproken om niet actief naar werk te zoeken, omdat ik nu mijn volle energie op mijn mama worden moet richten. En stress is echt wel uit den boze als je zwanger wilt raken. Niet dat ik niet denk aan een nieuwe job. Ik ben psychiatrisch verpleegkundige, maar wil een hele andere richting uit. Iets met schrijven misschien? Maar ook een job als gids van Mechelen staat op het verlanglijstje, al betekent dat opnieuw gaan studeren. Mijn grootvader juicht het alleszins toe. Maar als ik daarvoor ga, kan ik toch pas ten vroegste in september met die studies beginnen. Misschien ben ik dan wel zwanger?!

Hoe dan ook, ik had schrik voor het zwarte gat na mijn vertrek in Leuven. Schrik dat ik geen blijf zou weten met mijn dagen. Ik maakte een weekplanning op waaraan ik me zou moeten houden om niet in een zwart gat te vallen. Shanti had me dat aangeraden. Ik hou mij er evenwel niet aan, ik laat de dagen nogal vrij op me afkomen. Ik spreek af met vrienden, ik ga wandelen en fietsen, ik ga eens naar de Ikea. Ik doe mijn huishouden. Kortom, ik blijf bezig en als ik even niet weet wat doen, lees ik. Momenteel ben ik ‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet Op de Beeck aan het lezen. Ik vind haar boeken wel goed. Ze belichten telkens dat zwakke puntje van de mensheid, een beetje drama maar wel geloofwaardig. Soms ook bangelijk herkenbaar, maar daar hou ik wel van.

Ik heb daarnaast ook stappen ondernomen om mijn huisje in orde te krijgen. Ik ben nog niet zwanger, maar ik lijk al wel nestdrang te hebben. Ik ben dus al naar de Ikea geweest voor een nieuwe tafel en stoelen. Niet dat ik mijn oude tafel zo lelijk vond of dat ze versleten was, maar ze was te groot voor deze living. Met een vriendin naar de Ikea dus en daarna alles in elkaar gezet. Beetje gezucht, beetje geklaag, maar het is in orde gekomen. Ik belde een klusjesman om hier het één en ander in orde te brengen. Ik zou graag die mega schouw uit mijn living hebben, ik hoop dat dat lukt. En dan nog een leuning aan mijn trap en mijn slaapkamer die moet afgewerkt worden. Daarna heb ik een elektricien nodig die mijn elektriciteit aanpakt. En vrienden hebben beloofd dat ze me deze zomer helpen met schilderen: een fris kleurtje aan de muren, zodat het echt mijn nestje wordt!

Ik voel me goed nu ik thuis zit, en dat had ik niet verwacht. Ik doe zowat van alles en ben weinig thuis. Maar als ik dan thuis ben, weet ik me ook bezig te houden. Ik heb weer een abonnement op de krant. Dat is opnieuw een ritueel geworden: ’s morgens de krant. Ik had mijn abonnement opgezegd om financiële redenen, maar ik miste het toch wel. Ik ga ook naar concerten, daar ontspan ik me echt. Ook ga ik vrij vaak wandelen, in het bos, in de natuur. Dat doet me deugd, zo’n frisse neus gaan halen. En ik fiets weer veel meer, een inspanning die ontspanning wordt.

Boom aan het water

Op mijn afspraken bij Shanti doe ik relaxatieoefeningen. Het lukt vrij goed. Ze zijn vaak met visualisatie, dat heb ik vroeger altijd gemist. Ik deed in het verleden al regelmatig relaxatieoefeningen en die deden me nooit goed, integendeel. Maar van deze geniet ik, ik heb mijn favoriete plaatsje bijvoorbeeld, waarnaar ik me kan terugtrekken als ik het nodig heb. De oefeningen zullen nog van pas komen, als ik hoor dat een behandeling weer niet aanslaat. Dan kan ik bijvoorbeeld teruggaan naar dat plaatsje. Ik ga graag naar Shanti, ik kom daar altijd rustig buiten. Het is voor mij nochtans een hele afstand, maar ik heb het gevoel dat ik al zwevend terug naar huis ga na zo’n ontspannende sessie.

Ik voel me nu goed en rustig en dat is naar het schijnt een belangrijke voorwaarde om zwanger te raken. Stress voel ik hoegenaamd niet, ik slaap de laatste tijd zelfs behoorlijk goed, waar gaan we dat schrijven? En ook aan mijn gewicht werk ik, geen drastische diëten, ik mag eigenlijk nog alles eten wat ik wil, maar toch wat aanpassingen. Ook zo zorg ik voor betere omstandigheden om zwanger te raken, want mager ben ik niet.