Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

De emotionele rollercoaster

by unknown
by unknown

Wat een spannende dagen zo na de 2de inseminatie… En maar wachten, de dagen duren weken… Een klein beetje hoop is er toch wel naar het aftellend moment… en dan …

Plots is het moment waar we stiekem naar uitkeken is dan daar… maar bam een slag in het gezicht, 2de keer was ook negatief, even diep zuchten en slikken en dan de moed weer allemaal samen rapen om door te gaan ! Ik probeerde me sterk te houden maar toch hing het heel de dag op me, de vraag waarom spookte heel de dag door mijn hoofd maar niets of niemand kan hier een antwoord op geven.. Het knaagde aan me en het bleef maar knagen, niet alleen aan mij maar ook aan mijn vriendin, Heel de situatie waar we ondertussen toch al anderhalf jaar mee bezig zijn loopt maar op, de stress momenten, de tegenslagen, ook al proberen we de moed niet te verliezen, maar dit zijn maar paar simpele woorden die helemaal niet gemakkelijk zijn om in de werkelijkheid tot zijn recht te brengen… Voor mijn vriendin werd deze tegenslag de druppel om in te storten, ze kan het even niet meer aan, ze kamt met paniekaanvallen, dit vooral veroorzaakt door de stress die dit allemaal te weeg brengt… Voor haar is het tijd om te rusten en vooral tijd voor zichzelf te nemen…

Als man heb je het gevoel dat je je sterk moet houden voor je gezin, de moed niet opgeven, je kopje niet laten hangen en ik heb zo verdomd mijn best gedaan om hier tegen in te vechten maar ook ik heb de strijd hiertegen verloren en ik moet op het moment ook wat tijd voor mezelf nemen en goed uitrusten. Ik merkte na de tegenslag van de 2de inseminatie dat het mij ook te veel aan het worden was. Ik werd van het minste zo opgejaagd en zo slecht gezind, vooral op het werk, iets wat normaal zonder problemen lukt, lukte nu amper. Ik vergat kleine dingen, en in de autosector kan men zich geen fouten veroorloven, dus heb ik besloten om tijd voor mezelf te nemen. Dit ging vooral in overleg met Shanti van Kinderwens Vlaanderen (waarvoor heel veel dank aan haar voor de goede zorgen, zo een lief en warm persoon waar je je op je gemak kunt voelen en alles kunt uiten, bedankt Shanti!). Toen ik met mijn vriendin daar was voor onze trajectbegeleiding, verloor ik de moed helemaal en ben ik in tranen uitgebarsten, dit was echt het teken om deze stap te nemen! Zij liet me ook inzien dat een man zich ook sterk kan houden door zijn gevoelens te uiten en als je moet wenen, het gewoon moet doen!

by unknown
by unknown

Vandaag zijn we ondertussen voor de eerste keer naar het gespecialiseerde ziekenhuis voor verder onderzoek. Het was wel even zoeken vooraleer we onze “draai” daar hadden gevonden om het zo maar te zeggen. We moesten ernaartoe voor een hsg, of deze wel volledig in orde is. Mijn vriendin had vandaag heel de dag enorme stress voor de hsg, omdat sommige mensen dit pijnlijk vinden en omdat ze een vermoeden had dat er toch iets niet volledig in orde zou zijn. En uiteraard, ik moest haar gelijk geven, alles was ook niet in orde jammer genoeg, en ook hier weeral een tegenslag dat alles moest tegen zitten… Ze hebben ontdekt dat er een tussenschot is tussen de baarmoeder en de eierstokken, dit kan dus leiden tot minder kans op zwangerschap (innesteling) en meer kans op een miskraam. Niet bepaald het nieuws was we wilden horen! Langs één kant is er ook een klein beetje goed nieuws en dat is dat de ingreep (voor het verwijderen van het tussenschot) volgende week woensdag al kan gebeuren, wat we redelijk snel vonden en niet hadden verwacht.. Hierna moet ze weer een hsg laten nemen en dat is inderdaad voor mijn vriendin heel pijnlijk, niet bepaald leuk om haar zo te zien afzien! Laten we hopen dat na deze hsg alles in orde is en we eindelijk kunnen beginnen met IVF/ISCI!

Zo lieve bloggers, dit wou ik even met jullie delen… En hier ga ik het ook mee afronden.

Ik hou jullie op de hoogte en dankjewel voor de interesse in mijn blog!

Tot volgende keer, Lieve groetjes Niels

Most Recent Articles

secundaire kinderwens

Ons verhaal 3

Wat je verliest als je geen kinderen krijgt

Ons verhaal 2

Show more