Het kinderwensmagazine is een initiatief van Kinderwens Vlaanderen en wil zoveel mogelijk wensouders bijstaan in deze kwetsbare periode van hun leven. Experts en wensouders informeren u en schrijven eerlijke verhalen over bepaalde thema’s rondom de thematiek kinderwens.

Brief aan mijn Sterrenkindje

brief aan sterrenkind

Lieve, lieve Sterre,

In deze dagen rond Moederdag denk ik aan jou, ons kleine Sterrenkindje. Wij waren zo blij toen we telefoon kregen van het fertiliteitscentrum en de woorden ‘proficiat’ en ‘zwanger’ in één zin hoorden. We waren door het dolle heen, van de eerste keer prijs! We waren met twee mama’s toen, een papa zou er niet zijn, maar we zouden je alle liefde geven die je nodig had. We fantaseerden over je komst, hoe je er uit zou zien en hoe je karakter zou zijn. We vertelden niemand iets, zo hadden we het immers geleerd, want eerst moest je zeker zijn dat alles oké was. Wat zou ik daar later spijt van krijgen, dat ik niet van het begin tegen iedereen gezegd had dat je op komst was. Maar je groeide, we kregen een echo op acht weken, vooral omdat wij zo nieuwsgierig waren en ons kleintje wilden zien. Alles was nog in orde toen en wij waren zo blij om je te zien op dat schermpje, de dokter zei ons waar je armpjes en je voetjes waren. Ik was op slag verliefd, je andere mama ook. We voelden ons echt gelukkig, en voor ons was jij al zo aanwezig.

We kochten kleertjes voor je, voorleesboekjes, speelgoed, een prachtig mooie luierzak, schattige tuttertjes en we begonnen de extra kamer uit te ruimen, want dat zou je kamer worden. We lazen boeken over zwangerschap en hielden elke week goed bij hoe je er nu moest uitzien. Je andere mama was zwanger omdat ik toen al wist dat het bij mij niet gemakkelijk zou gaan. Het kon me niets schelen dat je biologisch niets met mij te maken had, je was even goed mijn kind als het hare. Ik lag elke avond bij je andere mama op de buik en vertelde je hoe graag ik je zag en dat je goed moest groeien. We maakten ons nog geen zorgen. Natuurlijk hadden we al gehoord van miskramen, maar dat zou bij ons niet gebeuren.

De twaalf-weken-echo kwam er aan en toen zag ik iets dat niet klopte. Je hartje klonk in mijn oren niet normaal. De gynaecoloog zei echter niets, maar vertelde ons wel dat je een meisje was. We kregen een nieuwe afspraak, vrij snel na deze echo en dat was voor mij ook een teken dat er iets niet in orde was. Naar deze echo zou je andere mama alleen moeten gaan, want ik ging als verpleegkundige mee op reis met ziekenzorg. Je mama ging naar die echo, en ik was intussen onbereikbaar. Ze probeerde me vergeefs te bellen. Pas vele uren later hoorde ik haar op mijn voicemail zeggen dat ik dringend moest terugbellen, want dat we je gingen verliezen. Ik herinner me de laatste uren van die reis nog, ik vond ze verschrikkelijk, ik wilde alleen maar bij je andere mama zijn. Toen wij elkaar zagen, zeiden we niets, we namen elkaar vast en begonnen allebei te huilen.

We moeten wachten, zei de dokter, je zou vanzelf wel komen. Je was inmiddels dood, je hartje klopte niet meer. Maar je kwam niet, je hebt nog twee weken in de buik van je andere mama gezeten en toen moest je er uit. Voor ons was het een geboorte, hoe gek dat misschien ook klinkt. We noemden je Sterre omdat je voor altijd ons Sterrenkindje zou zijn.

Ik heb er zo veel spijt van dat ik je niet heb kunnen leren kennen, dat ik nooit zal weten hoe je karakter zich zou gevormd hebben, of je een echt prinsessenmeisje zou zijn of eerder toch een tomboy, of je graag naar school zou gaan of eerder elke dag met tegenzin. Ik vraag me vaak af wat je eerste woordje zou zijn geweest en wat voor hobby’s je zou doen. Zou je houden van katten of eerder van paarden? Ik vraag me zo veel af…

Ik voel me vaak wel een mama, een mama zonder kind. Als mensen me vragen of ik kinderen heb, zeg ik met veel pijn in mijn hart meestal ‘nee’. Maar voor mij, lieve Sterre, ben jij mijn eerste kindje. Ik probeer nu om zelf een kindje te krijgen, ik doe er alles voor, en ik hoop dat ik over een poosje een gezonde meid of een gezonde jongen in mijn handen mag houden, maar jij zal altijd dat Sterrenkindje van ons twee blijven. Het is iets dat ik en je andere mama blijven delen ook al zijn we inmiddels elk onze eigen weg gegaan.

Lieve Sterre, slaap zacht.
Mama houdt van je!